Насловна arrow Православие arrow Современи Автори arrow Христо Јанарас: БОГОРОДИЦА

 
Христо Јанарас: БОГОРОДИЦА Отпечати
Оцени ја статијата: / 5
ЛошоНајдобро 
Saturday, 20 September 2008




Active ImageВо личноста на Пресвета Богородица  Црквата го препознава она создание,кое – само тоа, од целокупната твар  Божја, и материјална и духовна – стигнало до исполнување на целта  заради која тварта  постои : до најпотполното можно соединување со Бога, до најпотполно  реализирање на животните можности. Нејзината согласност за воплотувањето на Синот, не е само некакво усогласување на човечката со Божјата волја, туку единствен егзистенцијален факт, на взаемно проземање  на животот на тварта со  животот на она што е нетварно.



 



Active ImageВо личноста на Пресвета Богородица  Црквата го препознава она создание,кое – само тоа, од целокупната твар  Божја, и материјална и духовна – стигнало до исполнување на целта  заради која тварта  постои : до најпотполното можно соединување со Бога, до најпотполно  реализирање на животните можности. Нејзината согласност за воплотувањето на Синот, не е само некакво усогласување на човечката со Божјата волја, туку единствен егзистенцијален факт, на взаемно проземање  на животот на тварта со  животот на она што е нетварно. Богородица се удостоила, со својата природна енергија (енергијата на волјата, но и мајчинството), да учествува во заедничката енергија на Божеството, односно во животот на самиот  Бог. Нејзиниот физички живот, нејзината крв  и  биолошките  функции на нејзиното тело, се поистоветени со животот кој е во служба на воплотената ипостас  на Бога Логосот.  Бог Логосот живеел како дел на нејзиното тело, со нејзиното тело и со нејзината крв, во нејзината утроба; нејзината природна сoздадена енергија се поистоветила со енергијата на животот на Несоздадениот.
      Богородица, не ги “позајмила“  своите биолошки функции  на Бога Логосот. Зашто мајката не го “позајмува“ своето тело на своето дете, туку со своето тело и со својата крв го изградува неговото битие, како што  со доењето, со збор, со милување и љубов,  ја  создава “ душата“ на  своето  дете.  Црквата е истрајна во своето тврдење дека Синот и Логос Божји со Своето вочовечување, не примил само просто тело, туку примил “тело о-душевено и со логичка и со умна душа“,  какво што е телото на секој човечки ембрион. Христос ја примил човечката природа  со целокупноста на телесните и духовните енергии кои
неа ја сочинуваат и изразуваат. А учеството на Богородица не престанува со создавањето на Христовото тело, туку продолжува со она што би можеле да го наречеме изградба на Неговата душа; на Неговата човечка психа, зашто мајката е извор и поаѓалиште за артикулација на првите психички доживувања, првите сознанија, првите гугања, на прогресивниот влез на детето во светот на имиња и символи, во светот на луѓето.
Мајката Божја, односно Дева Марија, во своето битие го поистоветила животот на тварното со животот на нетварното и во својот живот ја соединила тварта со нејзиниот Творец. Така, секое создание, целокупната твар Божја, во нејзината личност ги препознава дверите на “вистинскиот живот“, влезот во полнотата на егзистенцијалните можности. На неа и се радува сето создание, ангелскиот собор и човечкиот род“. Секоја слика (претстава) која значи соединување на природите, со јазикот на црковната поезија, и е доделена на Богородица, за да се изрази токму вселенската обнова на тварта, која се одиграла во нејзината личност.


Таа  е “небо“, и “добра земја“, и “гора неотсечна“, и “камен кој ги напојува жедните за живот“, и “утроба која препородува“, и “градина која раѓа омилостување“. А ненадминливата семантика на православниот живопис пренесува ликовен нацрт на тие слики (претстави) – некогаш на цртеж, некогаш на боја, и ја прикажува Богородица и како престол на Божественото додека држи доенче, и во молитва, и како Гликофилиса (Млекопитателка), или како “наведната“ при раѓањето Христово или на своето Успение. Богородица е новата Ева, која ја рекапитулира  природата, но не во противприродна автономија и смрт, туку во натприродно учество во Божеството и во реализирање на вечниот живот. Зашто, нејзината волја воспоставува егзистенцијален “крај“ или цел на  разноликата твар, дава смисла и надеж во
“желното исчекување на тварта“.  Кога верните просат  од Богородица застапништво за нивно спасение, не бараат од неа некој вид на правно застапништво, туку бараат и нивната “неисполнета желба“ да биде опфатена со нејзината животворна волја, која ја потврдува спасителната љубов на воплотениот Бог.

Христо Јанарас



Коментари
Додади ново Пребарај
Напиши коментар
Име:
Email:
 
Наслов:
UBB Код:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
Ве молиме внесете го anti-spam кодот кој го гледате.

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

 

Во Пресрет на Светата Четириесетница:

Преподобен Антониј Велики

Св. Антониј Велики
 

Беседи

МЕЃУ ПОКАЈАНИЕТО И ПРАВДАЊЕТО (параболата за митарот и фарисејот)

  (Лк. 18, 9-14)Блажени се гладните и жедните за правда, - вели Господ, - зашто тие ќе се наситат. Митарот и фарисејот од евангелската парабола дојдоа во храмот гладни и жедни за правда....
Повеќе

Современи Автори

Слегување во адот

article thumbnailВо текот на минатиот месец погребав шест деца од болницата, кадешто секоја сабота служам Литургија. Пет момчиња: Женја, Антон, Саша, Алјоша и Игор. И една девојка – Женја Жмирко,...
Повеќе

Написи

Митрополит Методиј - ЦРКВАТА И МЛАДИТЕ

Поттикнати од вродената наклоност кон историскиот оптимизам често правиме проекции на својата благочестива надеж за опстојување на Црквата сé до исполнувањето на времето. До светата...
Повеќе

Вера и Живот

Џејсон Мико - БОЖИЌ, ПРВ ДЕЛ

За поголем дел од христијанскиот свет утре е Божиќ. Знам дека Божиќ го славите за две недели и токму поради тоа оваа колумна и наредните две ќе се фокусираат на Божиќ и на Нова година - нешто...
Повеќе

КОЈ ВИ Е ПРЕТСЕДАТЕЛ ВО ЦРКВАТА?

Неодамна, извршувајќи ја својата парохиска должност по повод домашна слава, бев  во домот на едно православно семејство. По завршувањето на чинот – водосвет и режење на славскиот лебк, по...
Повеќе

Духовни Текстови

Литургија по Литургијата

(Беседа за милостивиот Самарјанин, Лука 10, 25-37) Некое девојче, кое завршило обука за прва помош, во една прилика целото радосно, величајќи се себеси, вели: „Толку се радувам што синоќа пред...
Повеќе

ЗА ПРОСТУВАЊЕТО

Што е простување? Простувањето е заборавање  и ослободување од секој вид навреда, намерно или ненамерно, свесно или несвесно и извинување за секоја сторена грешка кон луѓето. Тоа е...
Повеќе

INBOX

ГЛАСОТ НА ВИСТИНАТА ОДЕКНУВА – ВРЕМЕ Е ЗА ПОСТ

  Започнува Божикниот Пост. Време на воздржување, покајание и поправање на нашиот живот. Во секоја Црква им се кажува на Православните верници дека постот...
Повеќе


Со Смрт, Смртта си ја згазил
Денес живееме во култура која ја одрекува смртта. Ова многу јасно се гледа ако погледнеме на било кое обично погребно претпријатие, кое се обидува да изгледа како и сите останати фирми...
Денот кога умре смртта
Според логосот на хроничната недоверба со која европејскиот син ја консумира стварноста громаден камен на сопнување е фактот на Христовото воскреснување...
Окото на Духот
Со благослов Божји, во радост пасхална, ја поминуваме и шестата седмица од великата Педесетница. Во овој ден Црквата Божја нè соочува со животната судбина на чудесниот евангелски јунак – слепородениот...
Колбе: „Сите сме Егејци“
Се разбира првото мое дело што го објавив 1999 година „Егејци“ беше еден голем филозофски есеј или есеистички роман, како што тоа се нарекува. Таа книга има и многу политички потенцијал, јас таму не само што за првпат ...
Статии на Велик Петок - CD и книга
Преводот и препевот од црковнословенски јазик, како и дизајнот ги направи митрополитот Американско-канадски Методиј, а музичката изведба е на хорот “Јустинијана Прима“...
 JoomlaWatch Stats 1.2.0